Back

Mirovni planovi prije i tokom rata u Bosni i Hercegovini - etničke grupe bosne i hercegovine. Četiri velika međunarodna mirovna plana su nuđena prije i tokom ..



                                               

Prvi balkanski rat

Prvi balkanski rat je vođen između Srbije, Bugarske, Grčke i Crne Gore na jednoj strani i Turske na drugoj strani. Pred kraj 19. i početkom 20. st. za Osmansko Carstvo se smatralo da je pred raspadom i potpuno je izgubilo nekadašnju snagu te su male balkanske države htjele iskoristiti priliku i proširiti svoj teritorij na račun "bolesnika na Bosporu". Talijanska objava rata Otomanskom Carstvo 1911 s ciljem osvajanja Libije je pružila odličnu priliku ambicioznim balkanskim državicama tako da 1912. godine uz rusku pomoć Srbija, Crna Gora, Grčka, Bugarska osnivaju Balkanski savez. Rat počinje ...

                                               

Njemačko Carstvo

Njemačko Carstvo bio je naziv za njemačku državu u vremenu od 47 godina, počevši od proglasa Vilima I. od Pruske, njemačkog cara te završivši abdikacijom Vilima II. Službeno ime države u to doba, Njemački Rajh ili Reich, koristilo se sve do 1943. i ne označava striktno period carske vladavine. Izraz Drugi Rajh ili Reich njem. Zweites Reich - "Drugo Carstvo" ponekad i najbolje označava ovaj period njemačke države. Izraz je uveo Arthur Moeller van den Bruck 20-ih godina 20. vijeka. Zaključio je da je Sveto Rimsko Carstvo njemačkog naroda bio Prvi Njemački Rajh ili Reich, dok je Njemačko Cars ...

                                               

Istorija Srpske pravoslavne crkve

Historija Srpske pravoslavne crkve datira od 1219. godine kada je srpska crkva postala autokefalna. Dotada je pravoslavna crkva u Srbiji deo Vaseljenske patrijaršije u Carigradu. Sadašnji naziv, Srpska pravoslavna crkva nosi tek od 1920. godine, kada su objedinjene sve pokajinske pravoslavne crkve na teritoriji Kraljevine SHS. Srpska pravoslavna crkva kao svoju preteču, na koju se poziva, navodi i Pećku patrijaršija, autokefalnu pravoslavnu crkvu sa sedištem u Peći, koja je postojala u periodu između 1346-1463 i 1557-1766 godine. Srpska crkva je, pored duhovnog rada, često vodila i naciona ...

                                               

NATO

Organizacija Sjevernoatlantskog ugovora, naziva se još i Sjevernoatlantski pakt, poznatiji po kratici NATO, međunarodna je organizacija vojno-političke prirode, osnovana je 1949. godine potpisivanjem Sjevernoatlantskog ugovora između dvanaest država tadašnjeg zapadnog bloka. Ključna odredba u Sjevernoatlantskom ugovoru glasi: Osnova Sjevernoatlantskih terorista je država članica, koji je po svojoj prirodi međunarodni ugovor. Ugovor priznaje i podržava njihova pojedinačna prava, kao i njihove međunarodne obaveze u formalnom skladu s Poveljom Ujedinjenih Naroda. Obavezuje svaku državu članic ...

                                               

USS Enterprise (CVN-65)

USS Enterprise, prvotno CVA-65, je prvi nosač aviona na nuklearni pogon na svijetu i osmi brod američke mornarice koji nosi ime USS Enterprise. Kao i njegov prethodnik u Drugom svjetskom ratu), dan mu je nadimak Big E. S dužinom od 342 metra on je i najduži vojni brod na svijetu, a njegova istisnina od ukupno 93.500 tona ga čini jedanaestim najtežim nosačem aviona, lakšim samo od 10 nosača aviona klase Nimitz. Enterpriseova matična luka bila je Norfolk u Virginiji, SAD. Enterprise je jedini nosač aviona klase Enterprise i netom prije umirovljenja bio je najstariji brod u aktivnoj službi u ...

                                               

Nacionalizacija

Nacionalizacija ili izvlaštenje čin oduzimanja privatnog vlasništva nekretnina ili npr. tvornica ili radiona od strane države. Suprotnost je denacionalizacija. Nacionalizacija je proces kojim industrija ili imovina postaju javno vlasništvo vlade ili države. Nacionalizacija se većinom odnosi na privatno vlasništvo, društveno vlasništvo, npr. pretvorba 90-ih godina prošlog stoljeća gdje se nacionalizirala društvena imovina, ali može se odnositi i vlasništvo nižih razina vlasti, npr. gradova, koje se prenosi u javni sektor da bi njim upravljala ili ga koristila država. Suprotnost nacionalizci ...

Mirovni planovi prije i tokom rata u Bosni i Hercegovini
                                     

Mirovni planovi prije i tokom rata u Bosni i Hercegovini

Četiri velika međunarodna mirovna plana su nuđena prije i tokom rata u Bosni i Hercegovini od strane diplomata Evropske ekonomske zajednice i Organizacije ujedinjenih nacija, dok je sam sukob riješen Dejtonskim mirovnim sporazumom 1995. godine.

Bilo je takođe muslimanskih, srpskih i hrvatskim prijedloga za reorganizaciju Bosne i Hercegovine.

                                     

1. Istorija

Još za vrijeme postojanja Jugoslavije, Srbi su na prostoru Hrvatske i Bosne i Hercegovine formirali Srpske autonomne oblasti, koje su bile autonomne i kasnije postale nezavisne. Od srpskih autonomnih oblasti u Hrvatskoj će nastati Republika Srpska Krajina, a od oblasti u Bosni i Hercegovine Republika Srpska Bosna i Hercegovina.

Kako su etničke tenzije rasle, jedan od prvih muslimanskih prijedloga je bilo osnivanje tri entiteta unutar Bosne i Hercegovina, a plan su saopštili 25. juna 1991. godine. Plan je predlagao stvaranje muslimanskog, srpskog i hrvatskog entiteta.

Drugi plan je predlagan od strane muslimanske Stranke demokratske akcije i hrvatske demokratske zajednice BiH u avgustu 1992. godine. Planom je zamišljeno uspostavljanje dvanaest kantona koja ne bi imali pravo na autonomiju.

                                     

2. Karington-Kurtiljerov plan

Karington-Kurtiljeov plan, nazvan po autorima Piteru Karingtonu i Hoseu Kurtiljeru, je bio rezultat mirovne konferencije održane u februaru 1992. u pokušaju da se spriječi rat u BiH. Poznat je još i kao Lisabonski sporazum. Plan je predlagao etničku konsolidaciju na svim administrativnim nivoima i davanje većih ovlašćenja lokalnim vlastima na štetu centralne vlasti. Međutim, svi okruzi bi bilo klasifikovani kao muslimanski, srpski i hrvatski, čak i ako ne bi postojala određena etnička većina.

Narodna skupština RS Srpske Republike Bosne i Hercegovine je 11. marta 1992. jednoglasno odbacila plan, predlagajuću novi plan po kome bi Srbi imali kontrolu na oko dvije trećine Bosne i Hercegovine, stvarajući time muslimanske i hrvatske enklave bez teritorijalnog jedinstva. Ovaj plan je odbio Kurtiljero, ali je iznjeo prijedlog u kome je stajalo da će tri nacionalne jedinice biti "zasnovane na nacionalni principima, uzimajući u obzir ekonomske, geografske i druge kriterijume".

Dana 18. marta 1992. godine, sve tri strane su potpisale sporazum, Alija Izetbegović je za Bošnjake, Radovan Karadžić za Srbe i Mate Boban za Hrvate.

Dana 28. marta 1992. godine, nakon sastanka sa američkim ambasadorom u Jugoslaviji Vorenom Cimermanom u Sarajevu, Izetbegović je povukao svoj potpis i iskazao svoje protivljenje bilo kakvoj podjeli Bosne i Hercegovine.

                                     

3. Vens-Ovenov plan

Početkom januara 1993. godine, specijalni izaslanik Generalnog sekretara OUN-a Sajrus Vens i predstavnik Evropske zajednice Dejvid Oven su započeli pregovore o miru sa zaraćenim stranama. Prijedlog, koji će postati poznat kao "Vens-Ovenov mirovni plan", je dijeli BiH na deset poluautonomnih oblasti i bio je podržan od strane OUN-a. Iako je predsjednik Republike Srpske Radovan Karadžić prihvatio sporazum 30. aprila, Narodna skupština ga je odbila 6. maja i naknadno odluku prenjela na referendum. Glasači su na referendumu većinom od 96% odlučili da ne prihvataju plan, označavajući ga kao "varku". Dejvid Oven je plan 18. juna proglasio "mrtvim".

Imajući u vidu tempo kojim su se razvijale prilike u BiH tokom rata, plan je zastario i prije objavljivanja. To je bio posljednji prijedlog koji je trebao sačuvati jedinstvenu BiH, ostali prijedlozi su nudili njenu podjelu.

Sajrus Vens je 1. aprila najavio svoju ostavku na mjesto specijalnog izaslanika Generalnog sekretara OUN-a. Na tom mjestu ga je 1. maja zamjenio norveški ministar spoljašnjih poslova Torvald Stoltenberg.

Vens-Ovenov plan nije imao jasno određene granice deset kantona, jer su se očekivale konačne odluke pregovora između tri etničke grupe.



                                     

4. Oven-Stoltenbergov plan

Krajem jula 1993. godine predstavnici zaraćenih strana u ratu u BiH su ušli u novu rundu pregovora. Specijalni izaslanik Generalnog sekretara OUN-a Torvald Stoltenberg i predstavnik Evropske zajednice Dejvid Oven su predstavili novu kartu podjele BiH na tri etničke mini-države, po kojom bi Srbi imali kontrolu na 52% teritorije BiH, Muslimani oko 30%, a Hrvati ostalih 18%. Muslimani su 29. avgusta odbili ovaj plan.

                                     

5. Plan Kontakt grupe

Između februara i oktobra 1994. godine Kontakt grupa je ostvarila stabilan napredak u sporazumnom rješavanju rata u BiH. Napredak je poznat kao plan Kontakt grupe, a predviđao je državno uređenje po kome bi Srbima pripalo 49% teritorije, što je bilo za trećinu manje od onoga što su kontrolisali. Nad njima je vršen jak pritisak kako bi prihvatili plan, a jedna od načina pritiska je bio i embargo na Drini. Plan je odbijen na referendumu 28. avgusta 1994. godine sa većinom od 96.66%.

Tokom ovog perioda, sukobi između Hrvata i Muslimana su završeni u martu 1994, kada su dvije sukobljene strane potpisale Vašingtonski sporazum.

Users also searched:

mirovni planovi prije i tokom rata u bosni i hercegovini,

...
Free and no ads
no need to download or install

Pino - logical board game which is based on tactics and strategy. In general this is a remix of chess, checkers and corners. The game develops imagination, concentration, teaches how to solve tasks, plan their own actions and of course to think logically. It does not matter how much pieces you have, the main thing is how they are placement!

online intellectual game →